;### પોલિસ અધિકારીનું અવિવેકી અને અભદ્ર વર્તન—એક અનુભવ !!! ###

મારાં વ્હાલા બ્લોગર મિત્રો,

કેટલાક સમય થયાં નાદુરસ્ત તબિયતને કારણે બ્લોગ ઉપર નિયમિત રીતે કોઈ નવી પોસ્ટ મૂકી શકાતી નથી તો અન્ય બ્લોગર મિત્રોના લેખો પણ વાંચવા મૂડ આવતો ના હોય કોઈ માટે પ્રતિભાવ જણાવી શક્તો નથી હા, ક્યારે ક બ્લોગની મુલાકાત લેવા મૂડ જાગે અને કોઈ પોસ્ટ વાંચી “લાઈક” ઉપર ક્લીક કરી મારો પ્રતિભાવ આપતો રહું છું. આ દરમિયાન જ મારો ઈ-મેલ એકાઉંટ સાથે પૂરેપૂરી એડ્રેસ બૂક હેક થઈ જતાં કોઈ પણ મિત્રોનો સંપર્ક સાધવો અતિ મુશ્કેલ બની રહ્યો. આખી એડ્રેસ બૂક રી બીલ્ટ કરવી ખૂબ કપરી કામગીરી ઉપરાંત સમય પણ માંગી લે અને તે માટે નાદુરસ્ત
તબિયત અડચણ રૂપ બની રહે તે સ્વાભાવિક છે. આપ જે કોઈ મિત્રો આ પોસ્ટ વાંચવા બ્લોગની મુલાકાત લો તેમને હાર્દિક વિનંતિ કે આપની ઈ-મેલ આઈડી જરૂર જણાવતા જશો તો મને મારી એડ્રેસ બૂક રી-બીલ્ટ કરવામાં સરળતા રહેશે !તબિયત અંશતઃ સુધરી રહી છે ત્યારે તાજેતરમાં જ થયેલો “પોલીસ અધિકારીના અવિવેકી અને અભદ્ર વર્તન”નો અનુભવ મિત્રો વચ્ચે શેર કરવા આતુર હતો જેના પરિણામે આજે ફરી આપ સૌ મિત્રો માટે બ્લોગ ઉપર આ નવી પોસ્ટ દ્વારા પદાર્પણ કરી રહ્યો છું આશા છે કે આપ સર્વેને પસંદ પડશે ! આપના પ્રતિભાવોની આતુરતા પૂર્વક રાહ જોઈશ.
સ-સ્નેહ
અરવિંદ

### પોલિસ અધિકારીનું અવિવેકી અને અભદ્ર વર્તન—એક અનુભવ !!! ###

થોડા દિવસ પહેલાં મારાં પાસપોર્ટ્ના રીન્યુઅલ માટેની અરજી રજૂ કરવા અને સાથોસાથ અન્ય ઓરિજીનલ દસ્તાવેજોની ચકાસણીની કાર્યવાહી પૂરી કરાવવા પોલિસ સ્ટેશને રૂબરુ જવાનું થયેલું. હું અંદાજે સવારે 10/45 વાગ્યે ત્યાં પહોંચ્યો ત્યારે મારા અગાઉ સાત-આઠ અરજદારો બેઠેલા હતા અને વધુ લોકોને બેસવાની સવલત ના હોય, એક અરજદારે મને વરિષ્ઠ નાગરિક ગણી પોતાની બેઠક ખાલી કરી મને બેસવા જણાવી પોતે ઉભા રહેવાનું પસંદ કર્યું. તેનો આભાર માની હું તેની જગ્યાએ બેઠો.. આ દરમિયાન જે અરજદારે મને જગ્યા આપેલી તે બાથરૂમ માટે ગયા અને પરત આવી ફરી પોતાની જગ્યાએ ઉભા રહ્યા. આ દરમિયાન બીજા બે-ત્રણ અરજદારો આવી ગયેલા જેઓ પેલા અરજદારની બાજુમાં પણ તેમના આગળના ક્રમે ઉભા રહી ગયેલા.

થોડીવાર બાદ પોલિસ અધિકારી અરજદારો પાસેથી અરજીઓ સ્વીકારવા આવતા પ્રથમ ક્રમથી શરૂ કરી મારી પાસે આવતા પેલા અરજદાર કે, જેઓએ મને બેસવા જગ્યા આપેલી, તેઓ પોતાની અરજી મારાં ક્રમ પહેલા આપવા લાગ્યા જેથી પેલા અધિકારીએ તેમને ક્રમમાં આવવા જણાવતા તેઓએ કહ્યું કે, હું આ વડિલ પહેલાં જ આવેલો, મેં તો માત્ર તેમની મોટી ઉમર જોઈ, કોઈ જગ્યા બેસવા માટે ખાલી નહિ હોવાથી મારી બેઠક બેસવા આપેલ અને દરમિયાનમાં હું બાથરૂમ ગયેલો માટે મારી અરજી તેમના પહેલાં સ્વીકારવી જોઈએ. તેમની આ વાતને મેં અનુમોદન પણ આપ્યું અને તેઓની અરજી મારી પહેલાં સ્વીકારવા વિનંતિ પણ કરી, તેમ છતાં તેમની અરજી છેક છેલ્લે ક્રમે સ્વીકારી એટલું જ નહિ પણ “અહીં પોલીસ સ્ટેશનમાં કોઈ પ્રત્યે આવી ભલમનસાઈ/સારપ દેખાડી </strong>કોઈને પોતાની જ્ગ્યાએ બેસવા દેવાની કોઈ જરૂર નથી” તેમ જણાવી અને ધરાર તેમની અરજી ના જ સ્વીકારી અને બેહુદા શબ્દો વડે અવિવેકી અને અભદ્ર વર્તન દાખવી પોતાની સત્તા અને હોદાનું બિભત્સ પ્રદર્શન કર્યું. આવા અવિવેકી પોલીસ અધિકારી સાથે વધુ વાદ-વિવાદમાં ઉતરવાનું મુનાસીબ નહિ લાગતા તે અધિકારીની જો હુકમી સ્વીકારી પરિણામે આ ભલા આદમીને વધારે સમય રોકાવાની ધરાર ફરજ પડી.

વક્ર્તા તો એ છે કે, ખરેખર તેમના પછી આવેલા અરજદારોની અરજી તેમના પહેલાં સ્વીકારાઈ અને માત્ર તેમના બાથરૂમ જવાને કારણે તેમની અરજી છેક છેલ્લા ક્રમે સ્વીકરાવામાં આવી અને આ રીતે તેઓને બમણી સજા પડી. સીનીયર સીટીઝન માટે કોઈ માન/આદર દર્શાવે તે આવા પોલીસ અધિકારીઓ સહન કરી શકતા નથી અને પોતાના હોદાની સત્તાનો રોફ માર્યા ફરતા રહે છે. આપણાં દેશમાં આવો વર્તાવ કરનારા આમ તો તમામ સરકારી/અર્ધ સરકારી કચેરીઓમાં મળતા જ રહેતા હોય છે. કોઈ પણ બહાના હેઠળ લોકોના કામ કેમ વિલંબમાં નાખવા કે ટાળવા તેની દુનિયામાં હરિફાઈ રાખવામાં આવે તો આપણાં દેશના વડાપ્રધાનથી (વડાપ્રધાને એક કરતાં વધુ વાર જાહેરમાં કહ્યું છે કે હું લાચાર/મજબૂર છું ) માંડી છેક નીચેના કર્મચારીઓ વચ્ચે જ તમામ ઈનામો વહેંચાઈ જાય તે નિઃશંક છે !

અલબત્ત આ સંસ્કાર કદાચ આપણી સંસ્કૃતિનો જ એક ભાગ હોય તેવો અનુભવ અવારનવાર જુદી જુદી જગ્યાઓએ થતો રહે છે. રસ્તા ઉપર ચાલતા જતા કે ચાલવા નિકળેલા સીનીયર સીટીઝન કે ડીસેબલ્ડને સહાય કરવાને બદલે “ઘરમાં બેઠા રહો” “ઘણું ભોગવ્યું, હજુ શું બાકી છે ?” “ધરાયા નથી કે શું ?” તેવા ઉપાલંભો વારંવાર યુવાનો કે, જે ધૂમ સ્ટાઈલથી મોટર કે બાઈક ચલાવતા અને ચાલુ વાહને મોબાઈલ ઉપર વાંકી ગરદને વાતો કરનારા તરફથી સાંભળવા મળતા રહે છે. જાણે તેમના પરિવારમાં કોઈ વૃધ્ધ/વડિલ ના હોય કે, તેઓ પોતે જિંદગી ભર યુવાનીનો પટ્ટો લખાવીને આવ્યા હોય !

જ્યારે વિદેશમાં આથી તદન ઉલ્ટો વ્યવહાર જોવા મળે છે. ગમે તેટલી લાંબી લાઈન હોવા છતાં સીનીયર સીટીઝન કે ડીસેબલ્ડ માટે હંમેશા પ્રાથમિકતા આપી સૌથી પ્રથમ ક્રમે તેઓની અરજી કે અન્ય પ્રશ્નોનો હલ કરવામાં આવતો રહે છે. અને આ કોઈ સાંભળેલી કે વાંચેલી વાત નથી પરંતુ મારાં જાત અનુભવ ઉપરથી કહી રહ્યો છું.

મને દહેશત છે કે, પેલા અરજદાર સહિત આ પ્રસંગ નજરે જોનારા અન્ય લોકો શકય છે કે, ભવિષ્યમાં આ રીતે કોઈ પણ સ્થળે સીનીયર સીટીઝન કે ડીસેબલ્ડને પ્રાથમિકતા આપવાનું બંધ કરે !

સીનીયર સીટીઝનો કે ડીસેબલ્ડ તરફ તેમની શારીરિક મર્યાદાઓ તરફ સહાનુભુતિ પૂર્વક વિચારી તમામ સ્થળોએ પ્રાથમિકતા આપવાની સમજ આપણાં લોકોમાં ક્યારેય નહિ ઉગે કે શું ?